Αναρτήσεις 'Αποκαλύψεις'

Δονούσα

Πες και εσύ μιά τσαχπινιά September 2nd, 2016

Θα είμαι σαν λευκή σκιά
βελούδινη ηλεκτροπληξία
αν θες
σιδερένιος άνεμος
μουσική από καλάμια
θα γίνω
αν θες
μήνυμα σε μπουκάλι
άμμος στο σώμα
βράχος στον ουρανό
μπορώ
να πέσω
και τ’ αστέρια να κάνουνε ευχή
αν θες
με το σίγμα να σφυρίζει
σαν κύμα
άμα δε μου στερείς το όνειρο
και τότε όλα τα χιλιόμετρα
που φεύγουν από εσένα
πάλι σε ‘σένα
θα οδηγούν

Από την ποιητική συλλογή:
Τι εννοεί ο ποιητής;
του Τζίμη Ευθυμίου

Το πηγάδι της άμμου (Part I)

Πες και εσύ μιά τσαχπινιά March 13th, 2015

“…Οι καλλιεργημένοι άνθρωποι σέβονται την ανθρώπινη ατομικότητα και γι’ αυτό είναι πάντοτε συγκαταβατικοί, γελαστοί, ευγενικοί, υποχρεωτικοί.

Δεν χαλούν τον κόσμο για το σφυρί ή για τη γομολάστιχα που χάθηκαν. Δεν αγανακτούν για τους θορύβους ή το κρύο. Δέχονται με καλοσύνη τα χωρατά και την παρουσία ξένων ανθρώπων στο σπιτικό τους. Δεν συμπονούν μονάχα τους κατώτερους, τους αδύναμους και τις γάτες. Πονάει η ψυχή τους και για κείνο που δεν φαίνεται με γυμνό μάτι.

Είναι ντόμπροι και φοβούνται το ψέμα σαν τη φωτιά. Δεν λένε ψέματα ακόμα και για τιποτένια πράγματα. Το ψέμα προσβάλλει εκείνους που το ακούνε και ταπεινώνει στα μάτια τους εκείνους που το λένε. Δεν παίρνουν ποτέ πόζα, στο δρόμο είναι όπως και στο σπίτι τους, δεν ρίχνουν στάχτη στα μάτια του κατώτερου τους. Δεν είναι φλύαροι και δεν αναγκάζουν τον άλλο να ακούει τις εκμυστηρεύσεις τους όταν δεν τους ρωτάει. Δεν ταπεινώνονται για να κεντήσουν τη συμπόνια του διπλανού.

Δεν παίζουν με τις ευαίσθητες χορδές της ψυχής των άλλων για να κερδίζουν σαν αντάλλαγμα αναστεναγμούς και χάδια. Δεν λένε “εμένα κανείς δεν με καταλαβαίνει”, ούτε “πουλήθηκα για πέντε δεκάρες”, γιατί αυτά δείχνουν πως αποζητάν τις φτηνές εντυπώσεις. Είναι πρόστυχα τερτίπια, ξεθωριασμένα, ψεύτικα. Δεν είναι ματαιόδοξοι. Δεν τους απασχολούν τέτοια ψεύτικα διαμάντια όπως οι γνωριμίες με εξοχότητες. Όταν κάνουν δουλειά που δεν αξίζει ένα καπίκι, δεν γυρίζουν με χαρτοφύλακα των εκατό ρουβλιών και δεν καμαρώνουν πως τάχα τους άφησαν να μπουν εκεί που δεν επιτρέπουν στους άλλους. Κι ο Κριλώφ ακόμα λέει πως το άδειο βαρέλι ακούγεται πιο πολύ από το γεμάτο.

Αν έχουν ταλέντο, το σέβονται. Θυσιάζουν γι’ αυτό την ησυχία τους, τις γυναίκες, το κρασί, την κοσμική ματαιότητα. Είναι περήφανοι για την αξία τους και έχουν συνείδηση της αποστολής τους. Αηδιάζουν από την ασχήμια και καλλιεργούν μέσα τους την ομορφιά. Δεν μπορούν να κοιμηθούν με τα ρούχα, δεν μπορούν να βλέπουν στο τοίχο κοριούς, να πατούν σε φτυσιές. Δαμάζουν όσα μπορούν και εξευγενίζουν το ερωτικό ένστικτο. Δεν κατεβάζουν βότκα όπου βρεθούν. Πίνουν μονάχα όταν είναι ελεύθεροι και τους δίνεται ευκαιρία. Γιατί τους χρειάζεται γερό μυαλό σε γερό κορμί…”

Απόσπασμα από γράμμα του Αντόν Τσέχωφ στον αδερφό του Νικολάι.

Τώρα που μαθαίνεις να φυτεύεις και τα πρώτα σου δέντρα, ανυπομονώ να δω τι θα κάνεις με αυτή την παλιο-κουφάλα.

σκέψη

Πες και εσύ μιά τσαχπινιά October 28th, 2014

“…Η σκέψη λεν πως τρέχει πιο γρήγορα απ’ το φως.
Μα αν είναι να βρεις την αγάπη σου, όσο κι αν βιάζεσαι, καλύτερα ξεκινά με τα πόδια…”

Γιάννης Αγγελάκας

πρωτιές

9 τσαχπινιές March 10th, 2012

Όταν γνωριστήκαμε, με κυρίευσες τόσο που έπαψα πιά την δυνατότητα να ερωτευτώ οτιδήποτε άλλο μετά από σένα.
Ζωή μου και κατάρα να ζώ χώρια σου.

Ο Άγγελος το έπλασε σε λέξεις, μιάς και μου αρέσουν και μένα.
Η σημασία τους, καθαρά αισθητικά, όχι γλωσσολογικά.
Ο πρώτος του είδους.

Άνθρωπος, περήφανος, πεισματάρης και ερωτευμόνος.

νέος

4 τσαχπινιές January 11th, 2012

Η φίλη μου η griza θα το πεί.
Το σάββατο.

Εγώ δεν το είχα ξαναδιαβάσει.
Τον Ανδρέα δεν τον ξέρω.
Θα ήθελα να του μιλήσω όμως, διαβάζεται μ’ ενδιαφέρον.
Οι μόνες μου επαφές με την ποίηση ήταν το “Vulnerant omnes, Ultima necat” του Τζιμάκου σε ένα ταξίδι για την Δονούσσα…

Παράξενη κούραση που βγήκε από τις χθεσινές περιπλανήσεις!
Προσπάθειες για ανθρωποποίηση σε πλάσματα που δε γεννήθηκαν για να γίνουν άνθρωποι
Αφιλόξενες βρεφικές ψυχές για νυχτερινά παραληρήματα
Ηλιοτρόπια που από λάθος υποκλίνονται στη σελήνη

Πατάς στη ράχη ειπωμένων λόγων και φτιάχνεις το δικό σου έναστρο σώμα
Πάνω σε υποσχέσεις που δεν έπρεπε να ακουστούν
Σύνθημα σε τοίχο που ήταν γραφτό να γκρεμιστεί σε νεκρή στίξη και εποχή

Αυτός ο ύπνος με κούρασε στα δάχτυλα
Αχνιστός με το πρόωρο φευγιό από τα γυναικεία στήθη
Καλλιτέχνες με άσυλο τους δρόμους
Μια τέχνη τροφή για τους φτωχούς
Ζωή που έρχεται τελεσίδικα σαν το θάνατο και ξοδεύεται χωρίς την προσδοκία της ανταμοιβής
Δικαίωμα στη φωτιά μπρος το τρόμο του διπλανού θηριοδαμαστή

Ανδρέας Τσακιρίδης
Θεσ/νίκη, 22/10/2000

Η φίλη μου η griza θα το πεί…
και εγώ χαμογελάω και σε σκέφτομαι και τούμπαλιν.

eureka

6 τσαχπινιές May 21st, 2011

μισός ανθρωπος,
καλός μονάχα στην φυγή
και στα μεγάλα λόγια από απόσταση

τσιχλόφουσκα

6 τσαχπινιές November 8th, 2010

Με θυμάσαι.
Προχωράω γρήγορα, όταν μιλάω, χείμαρρος και καπνίζω, ακόμα καπνίζω…

Με θυμάσαι.
Ήθελα να μείνω κι άλλο, αλλά δε μπορώ…

Θα σου στείλω ένα χάρτη, να με βρεις. Να ξέρεις ακριβώς που είμαι, γιατί εδώ είναι η άλλη πλευρά του πλανήτη, ναι όπως το ακούς, απ’ όλες τις πλευρές, η άλλη πλευρά.

Μέσα στον ίδιο φάκελο θα βάλω και μια τσιχλόφουσκα, από αυτές που σου αρέσουν από τότε που ήσουν μικρή. Να την μασήσεις καλά, να την κάνεις και φούσκες, να τις σκας μαζί με χαμόγελα, πρώτα το ένα, μετά το άλλο… και τούμπαλιν.

Την πιο μεγάλη να την κάνεις όσο ένα αερόστατο.
Να τεντώσεις τις πατούσες σου, να σηκωθείς ψηλά στο αέρα.
Να βγεις από την πόλη σου, να περάσεις ποτάμια, βουνά και θάλασσες, να περάσεις τους κόσμους και τους ωκεανούς που μας χωρίζουν.

Κι όταν θα προσγειωθείς, θα σου κάνω αγκαλιά και θα σου δώσω κι άλλη μία.
Ότι θες εσύ.

Να δω ξανά τα μεγάλα σου μάτια να λάμπουνε.
Να πεταρίζουν τα βλέφαρά σου σαν φακός μιας Leica, κλικ, και να γράφουν εικόνες, κλικ, όλες καινούριες, κλικ, όλες φρέσκιες, κλικ, όλες πράσινες και με πολύχρωμα λουλούδια, κλικ.
Να καθρεφτίζομαι και εγώ μέσα σ’ αυτές, να φτιασιδώνομαι ευτυχισμένος, να πάψω να φεύγω μακρυά για να βρίσκω δικαιολογίες όταν γίνομαι απόμακρος.
Γιατί δε θα ‘χω κάτι να σου πω που δε θα ξέρεις.

Έτσι δε θα χρειάζονται τα λόγια για τον νέο κόσμο που γνώρισα, δε θα χρειάζονται κάρτες με χρώματα, με σύννεφα, με θάλασσα, με πρόσωπα, με εμένα στο μελάνι.

Θα με έχεις μαζί σου.

Μις Τάτι, σας ευχαριστώ

2 τσαχπινιές April 2nd, 2010

Αν ήμουν Θεός συνέχεια θα τιμωρούσα!
Τι έκανες εσύ; Τιμωρία!
Εσύ; Και εσύ τιμωρία!
Σε χλωρό κλαρί δε θα σας άφηνα!

Τιμωρία, όλοι μας…

απο την θεατρική παράσταση “Αννα, είπα!” κάποιος φίλος μου είπε πως θα κάνει πρεμιέρα …

μετράω, ακόμα.

5 τσαχπινιές December 18th, 2009

Κάποιες στιγμές αναρωτιέμαι τι με κάνει να σε πιστεύω, το κατά πόσο δηλαδή την ικανότητα σου να μου κυριεύεις το μυαλό την οφείλεις στην απροσδόκητη συμπεριφορά σου ή στις ανάγκες μου. Αν η σχιζοφρένεια μου απορρέει από την ματιά σου ή την όψη μου, από τα λόγια σου ή τα αυτιά μου, από την ρουτίνα σου ή την δική μου. Αν το πρόβλημά μου είναι πως σε παίρνω στο κινητό ή το ότι, ακόμα και στις πιό ασήμαντες στιγμές, δεν το σηκώνεις. Ω, Θεέ μου…και, τί ήθελα να πω τώρα, ξέχασα.

Τα έβαλα όλα κάτω, στο χαρτί. Το καιρό αυτό γράφω περισσότερο από όσο πληκτρολογώ.
Μόνο έτσι μου κάθησε.
Πήρα και μετράω.
Εδώ και μήνες μετράω.
Μετράω κιλά, πιέσεις, χιλιοστά, μέρες, αντίστροφα…
Όλο και κάτι βρίσκω να μετράω.
Αποφάσισα, οριοθέτησα, δρομολόγησα.
Ένα και ένα κάνουν, πόσα;
Δεν υπάρχει θεωρία να αποδείξω.
Πήρα παραμάζωμα ότι σκάλπ βρέθηκε στο δρόμο μου και πέρασα βαθιά σε μιά περίοδο λήθης.

Ξέχασα να σου πώ σ’αγαπώ μα δεν φάνηκε να σε πειράζει. Κρίμα, πείραξε εμένα.

είσαι

9 τσαχπινιές October 30th, 2009

…είναι που χώνεσαι σε κάθε γωνιά της σκέψης μου και γίνομαι φωνακλάς…

Προηγούμενο


Ψάξε:

Πρόσφατα Γραπτά

Κατηγορίες

Αρχείο

Syndication

Powered By

  • WordPress
  • Subscribe in Google Reader
  • Subscribe with Bloglines
  •  m monitor
  • banner2.gif
  • Add to Technorati Favorites
  • page counter
  • eXTReMe Tracker