Αρχείο γιά September, 2003

απέναντι

2 τσαχπινιές September 17th, 2003

Περιμένω, μήνες στην ουρά, να δώσω, να πάρω.
Περιμένω. Για καφέ (και ας μήν πίνω), στ φανάρι για κάποιον να έρθει να με πάρει.
Καπνίζω αδιάκοπα, χαζεύω μπουκάλια και γαλανά ταβάνια.
Όλα μπλέ. Απάντηση δεν παίρνω, απόκριση δεν δίνω, ότι δίνεις παίρνεις,
και είναι στιγμές που νιώθω ένα τίποτα.
Ένα διπλό εσπρέσσο Νίκο ή καλύτερα ένα φρέντο μέτριο δυνατό, να με ξυπνήσει.
Σε λήθαργο βαθιά έχω πέσει, δε νομίζω να βοηθήσει αλλά θα δοκιμάσω.
Η Δανάη να χαμογελά πλατιά στα αστεία της Ρίτας και η Νατάσσα να δηλώνει σιωπηλά,
όπως πάντα, πως είναι καλά. Με κοιτάζει στα μάτια (μα τί θάρρος Θεέ μου) και με δυό
κουβέντες μου βάζει ένα δειλό γελάκι στη καρδιά μου…”…πάμε για φαγητό;…“.

…χρόνια τώρα προσπαθώ να “κλέψω” ιδέες για να γράψω κάτι που μ΄ αρέσει.
Μου ακούγεται φτηνό μα έτσι είναι. Να πάρω τις λέξεις κάποιου και να τις κάνω
δικές μου. Πώς είναι εφικτό να δώσω ψυχή, την δική μου ψυχή, σε περιγραφές άλλων;
Δεν είναι η πρώτη φορά που προσπαθώ το “απίθανο”… μάλλον καλύτερα:
..το δυσκόλως αποκτούμενο…

Κάποτε, πάνε χρόνια βέβαια, συνφώνησα με τα λεγόμενα του Άκη, εκείνο το μεσημεράκι
στην Ευδοκία, πως όλοι μας ΠΑΝΤΑ διαλέγουμε τον εύκολο δρόμο, αυτόν που θα μας
στοιχίσει τα λιγότερα, να βγούμε, να τερματίσουμε τη πορεία, γρήγορα, ανώδυνα.
Ποτέ μου δεν σταμάτησα να το πιστεύω και ας έπραξα κάποιες φορές τα αντίθετα.

…ανάβω τσιγάρο και καίγομαι μαζί στη σκέψη σου… ο χρόνος κυλάει αργά…
περιμένω όμως, όπως ακριβώς όταν είμαι στη ουρά, για να δώσω, να πάρω, για καφέ
(και ας μην πίνω) ή στο φανάρι… για να περάσω απέναντι…

..μ΄ ακούς; ΠΕΡΝΑΩ ΑΠΕΝΑΝΤΙ…


Ψάξε:

Πρόσφατα Γραπτά

Κατηγορίες

Αρχείο

Syndication

Powered By

  • WordPress
  • Subscribe in Google Reader
  • Subscribe with Bloglines
  •  m monitor
  • banner2.gif
  • Add to Technorati Favorites
  • page counter
  • eXTReMe Tracker