Αρχείο γιά June, 2004

…όταν ένα κουνούπι σε ξυπνά στις 05:30…

Πες και εσύ μιά τσαχπινιά June 6th, 2004

Δεν ξέρω αν θα μπορούσα ποτέ να μετρήσω τον έρωτα, γιατί και ο έρωτας είναι ένα από τα χιλιάδες παιχνίδια του εγκεφάλου που μας δίνουμε την δυνατότητα να παίξουμε…

Παλαιότερα ήθελα να παίζω μαζί σου γιατί έβρισκα πως με οδηγούσε σε μονοπότια καινούρια, δελεαστικά και προκλητικά.Ανακάλυψα τη ζωή μέσα από χρώματα και μυρωδιές, έφτιαξα εικόνες γνώρισα τους μικρόκοσμους των ανθρώπων γύρω μου…και μετά έφυγες μακρυά, χάθηκες.

Ξαναγύρισα στην φύση, Μητέρα των πάντων.. να σε ψάχνω, να ερευνώ. Κρύφτηκα μέσα της, γλύστρισα στα θαύματά της, απόλαυσα την ζωή που μου χάρησε… χάθηκα χαμογελαστός στον ήλιο, έψαξα το φεγγάρι μα το είχαν πάρει τα μάτια σου, μάτια μου. Ξεχάστηκα σε παραλίες μακρινές, ταξίδεψα σε βουνών ψηλές κορφές, εκεί που το ανθρώπνο άγγιγμα είναι δυσεύρετο και σε παίρνω μαζί μου σαν σκέψη, να σε κουβαλώ, να μεγαλώνω πλάι της, να εξερευνώ καινούριους βυθούς, νέους ουρανούς. Να τρέχω δίπλα στα κύμματα, να ριψοκινδυνεύω πάλι, να προκαλώ την τύχη μου να φτάνω στα άκρα.

Δεν αναζητώ όρια, εφευρίσκω τρόπους να τα προσπεράσω, ερευνώ τον εαυτό μου, τον μαθαίνω, τον χάνω, τον αποδέχομαι, τον βρίζω και πάλι τον βρίσκω… …και έχω πλέον πειστεί πως δεν έχω δεί ακόμα τίποτα, τα καλύτερα έρχονται…


Ψάξε:

Πρόσφατα Γραπτά

Κατηγορίες

Αρχείο

Syndication

Powered By

  • WordPress
  • Subscribe in Google Reader
  • Subscribe with Bloglines
  •  m monitor
  • banner2.gif
  • Add to Technorati Favorites
  • page counter
  • eXTReMe Tracker