despair, το κέρατό μου, despair

June 10th, 2005

Μέχρι τώρα έχω γράψει τόσο πολλά (να μην πώ για αυτά που δεν έχω δημοσιεύσει… τα κέρατα), που είναι σχεδόν αρκετά να μην μας πούνε και τίποτα. Μικρές ασύνδετες ιστορίες χωρις (πάντοτε) οποιδήποτε νόημα ή περιεχόμενο, στα μάτια των ψαγμένων και των μελετητών της ανθρώπινης φύσης μπορεί να φανεί σαν κάποιο δύσκολο κωδικοποιημένο μήνυμα, μιά κραυγή απελπισίας που πρέπει οπωςδήποτε και ασυζητητί να λύσουν το αίνιγμα πριν τους κατασπαράξει η Σφίγγα. Στα μάτια των ανίδεων, των βαριεστημένων, των κουτών, θα φανεί σαν μικρές ασύνδετες ιστορίες χωρις (πάντοτε) οποιδήποτε νόημα ή περιεχόμενο.

Για να σας μπερδέψω περισσότερο αναφορικά παραθέτω ότι μιά από τις καλές μου πρίν από χρόνια, αφού τα σπάσαμε, το έριξε στο γκράφιτι φρόντισε να στολίσει την γκαραζόπορτα του πατρικού μου με μιά λέξη…despair σε γότθικους (φυσικά) χαρακτήρες. Η σχέση μας πέρασε από πολλές μπόρες και καταιγίδες, τσακωνόμασταν συνεχώς, χωρίς ποτέ όμως να έχουμε εκδηλώσει βίαια σημάδια. Απλά παρεξηγούμασταν εύκολα και σταματούσαμε να μιλούμε ο ένας στον άλλο για κάμποσο καιρό μέχρι που κάποιος απο τους δύο να λυγίσει και να τα ξαναβρούμε. Την τελευταία δέ φορά θυμάμαι, στάθηκα εγώ ο αδύναμος, την πήρα τηλέφωνο και τις μιλούσα για ώρες πριν συνειδητοποιήσω πως είχε κλείσει η γραμμή γιατί ήταν άδεια η μπαταρία του κινητού μου.

Η Α. με θυμόταν συχνά όσο ήμουν στην Αγγλία και με παίρνει ακόμα και τώρα αναπάντητες στο τηλέφωνο για να την πάρω πίσω και να δεί πώς είμαι. Το παράξενο είναι, πως παρ’ όλες τις υποσχέσεις μας, μαζί κάναμε συνεχώς σχέδια. Πιστεύω πως και οι δυό μας νιώσαμε εγκλεισμένοι σε ένα καβούκι στειρότητας, πράγμα που ποτέ όμως δεν το έχουμε παραδεχτεί μέχρι και σήμερα. Η Α. είναι συνεχώς με κέφι κοπριά και δεν καταβάλει προσπάθειες να αλλάξει αυτά που πάνε στραβά στη ζωή της. Μάλλον έχει πειστεί ότι είναι αδύνατον να μεταβληθούν κάποιες καταστάσεις. Περίτρανο παράδειγμα η δουλειά της, πιθανόν και να μην ολοκληρώσει ποτέ αυτό που έχει στο μυαλό, και παρόλη την οικονομική φτώχεια της, προτιμά να επενδύει τα λίγα της λεφτά στα τσιγάρα γιατί καταφέρνει να χωρέσει μέσα τους την απελπισία και την δικιά της στεναχώρια…

Δευτερεύουσα Παράθεση:

απόγνωση, η [apόγnosi] O33 : πολύ μεγάλη απελπισία: Έφτασε / είναι / βρίσκεται σε ~. Φώναζε με ~. (έκφρ.) φέρνω κπ. σε ~, τον απογοητεύω τελείως, όταν δε διαφαίνεται καμιά δυνατότητα βελτίωσης ή αλλαγής: Tο παιδί έφερε τους δασκάλους του σε ~. [λόγ. ελνστ. απόγνω(σις) -ση]

Entry Filed under: Αναμνήσεις,Αποκαλύψεις,Βγάλε άκρη

Πες και εσύ μιά τσαχπινιά

Απαραίτητο

Απαραίτητο, (κρυφο)

Some HTML allowed:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Ψάξε:

Πρόσφατα Γραπτά

Κατηγορίες

Αρχείο

Syndication

Powered By

  • WordPress
  • Subscribe in Google Reader
  • Subscribe with Bloglines
  •  m monitor
  • banner2.gif
  • Add to Technorati Favorites
  • page counter
  • eXTReMe Tracker