μετά

January 7th, 2005

Μετά την ηρεμία της βραδιάς επέστρεψα με ένα ακόμα πιό εντυπωσιακό ταξίδι στα δαιδαλώδη μονοπάτια μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας. Σου το είχα πεί ότι θα έγραφα απόψε, ήταν κάτι το σάπιο στον αέρα, μιά ιστορία ή καλύτερα παράλληλες ιστορίες που διαδραματίζονται ταυτόχρονα. Σκέψεις που, υπό το βάρος του θλιμένου, γίνονται όνειρα και επανέρχονται, άλλοτε ως εφιάλτες και άλοτε σαν ευτυχία, πρόσωπα οικεία και τρομαγμένα, εικόνες που πέφτουν σαν πολαρόιντ και προκαλούν αγαλλίαση αλλά και πανικό.

Μορφές που δημιουργώ και εξαϋλώνω, να με στοιχειώνουν, πρόσωπα παραμορφωμένα και παράξενα που κραυγάζουν, διαδοχικά deja-vu που επιμένουν να επιστρέφουν, ξανά και ξανά… …μοτίβα στα όρια της μονομανίας, με πειραματισμό και μαεστρία με κάτι μάτια σκοτεινά με αγκάθια, να γίνονται χοάνες προς μιά άλλη διάσταση. Φράσεις ολόκληρες να ανάβουν και να σβήνουν για σένα. Να έχω μία αβάσταχτη αγωνία μόνο για σένα, τις πιό ανύποπτες στιγμές… σκύβοντας να δέσω τα κορδώνια μου, σφίγγοντας το χέρι ενός φίλου, μέσα στον πυρετό μου μετρώντας τη νύχτα. Αναβοσβήνοντας το φώς λίγο πρίν βυθιστώ στο ρεύμα του ύπνου, να φτιάχνω το σκαρίφημα της παρουσίας σου στο σκοτάδι, σα μιά κουβέντα σου να με ακολουθεί σαν ανάσα που σβήνει μέσα στα μαλλία μου πρίν με σκορπίσει σά στάχτη στα νερά της.

Έτσι τα φαντάζομαι. Τα κεφάλια μας να γέρνουν το ένα δίπλα στο άλλο, κουρασμένοι από αξεδίψαστα φιλιά, γυρεύοντας να δώσουμε ένα τέλος σε αυτή την τυραννία…

Entry Filed under: Σκοτάδια

Πες και εσύ μιά τσαχπινιά

Απαραίτητο

Απαραίτητο, (κρυφο)

Some HTML allowed:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Ψάξε:

Πρόσφατα Γραπτά

Κατηγορίες

Αρχείο

Syndication

Powered By

  • WordPress
  • Subscribe in Google Reader
  • Subscribe with Bloglines
  •  m monitor
  • banner2.gif
  • Add to Technorati Favorites
  • page counter
  • eXTReMe Tracker