ώρες άρρωστες

August 31st, 2004

Ξημέρωσε κι απ’ το βράδυ πασχίζω να γράψω έναν πραγματικό στίχο. Όμως οι λέξεις είναι ψεύτικες κι ο κόσμος όνειρο. Δεν κατάλαβα πότε πρόλαβε να με πάρει ο ύπνος. Το ίδιο πάντα όνειρο. Ο ίδιος πάντα εφιάλτης. Να αλλάζω τα σκηνικά, πρόσωπα κουστούμια. Το ίδιο αρρωστημένο σενάριο.
Τι θα γινόταν αν δεν τα έλεγα εκείνα και εαν δεν έκανα αυτά. Που θα ήμασταν τώρα αν ήταν αλλιώς… οι ίδιες ενοχλητικές ερωτήσεις. Σαν ξύπνησα τρομαγμένος και αντίκρυσα την σκοτεινιά του σπιτιού ένα μικρό βλέμμα τ’ ολόγιομου φεγγεριού χύθηκε μέσα απ’ τις κουρτίνες

Entry Filed under: Σκοτάδια,Αναμνήσεις,Βγάλε άκρη

Πες και εσύ μιά τσαχπινιά

Απαραίτητο

Απαραίτητο, (κρυφο)

Some HTML allowed:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Ψάξε:

Πρόσφατα Γραπτά

Κατηγορίες

Αρχείο

Syndication

Powered By

  • WordPress
  • Subscribe in Google Reader
  • Subscribe with Bloglines
  •  m monitor
  • banner2.gif
  • Add to Technorati Favorites
  • page counter
  • eXTReMe Tracker