ξημερώνει Κυριακή

July 19th, 2004

Ξημερώματα Κυριακής και πάλι δεν κοιμάμαι.

Τα βρίσκω όλα ενοχλητικά σ’αυτή την τρύπα της νύχτας. Προσπάθησα να κοιμηθώ, να ξεγελάσω τον χρόνο που δεν λέει να περάσει, όμως οι δείκτες του ρολογιού έχουν κολλήσει. Στα είκοσι λεπτά έχω ξυπνήσει, ιδρωμένος, ενοχλημένος από το άβολο στρώμα, το λεπτό μαξιλάρι, και το πυρωτικό κάλυμα.

Το μυαλό μου απασχολούν διάφορα. Απο τα πιο σημαντικά, μέχρι τα πιο ασήμαντα. Και θέλω να βάλω μια τάξη στις σκέψεις μου. Σκέφτομαι τί εχω να πώ, και κατα πόσο απευθύνομαι σε κάποιον. Δεν μ’αρέσουν οι καυγάδες και οι διαφωνίες, αλλά μοιάζει να είμαι είτε με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο χωμένος μέσα σε αυτούς. Σκέφτομαι καλά τα όσα μου έχουν καταλογίσει, και αρχίζω να πιστεύω σ’αυτά.

Είμαι ένας ανόητος που δεν ξέρει τί να πεί και υστερίζει. Με ενοχλεί η ταμπέλα, όμως την αποδέχομαι. Κάπου μέσα μου, σταμάτησα να παλεύω για τον εαυτό μου. Ήδη έχω κουραστεί να παλεύω τον κόσμο.

Entry Filed under: Προσωπικά,Σκοτάδια,Θεωρίες,Αναμνήσεις

Πες και εσύ μιά τσαχπινιά

Απαραίτητο

Απαραίτητο, (κρυφο)

Some HTML allowed:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Ψάξε:

Πρόσφατα Γραπτά

Κατηγορίες

Αρχείο

Syndication

Powered By

  • WordPress
  • Subscribe in Google Reader
  • Subscribe with Bloglines
  •  m monitor
  • banner2.gif
  • Add to Technorati Favorites
  • page counter
  • eXTReMe Tracker