αναμνήσεις IΙ

May 27th, 2004

…κάποια βράδια είναι αξημέρωτα και είναι σαν ο χρόνος να μένει ακίνητος για να αφουγκράζεται τις κρυφές μου σκέψεις, να αγγίζει άγαρμπα ή τρυφερά κρυφές γωνίτσες του νου και της καρδιάς και να προσπαθεί να με σύρει από τα βάθη της ανημποριάς και της αδράνειας.

Προσπαθεί να κάνει τα μάτια να δουν καθαρά και την ψυχή να χρωματίσει με ηχοχρώματα αληθινά και αγαπημένα δίνοντας βηματισμό που με κάνει να τρέξω στο τέρμα. Ίσως αν κάποιες αλήθειες δεν τις ομολογήσουμε ποτέ, ίσως αν συνεχίσουμε να προδίδουμε τον εαυτό μας, ίσως αν δεν αρχίσει η αντίστροφη πορεία για τον φόβο, τις ενοχές, τις τύψεις, την ανασφάλεια και την ανημποριά της θέλησης, ίσως αν δεν πεισμώσουμε για να προλάβουμε τη ζωή, ίσως αν το φως της ημέρας δεν διαλύσει τα σκοτάδια αλλά μας βρει πάλι βολεμένους στο μισοσκόταδο, ίσως τότε κάποια όνειρα δεν θα τα δούμε ποτέ, και πολλές ακόμα νύχτες θα ξημερώνουν βασανιστικά αργά.

Μέχρι να ξαναβρούμε αυτή τη σωτήρια ανάσα που θα δικαιώσει τη φωνή και την καρδιά μας, μέχρι τότε ακριβώς θα συνεχίσουμε να παρακαλάμε ακόμα και για μία διαφυγή ονείρου κάποιες νύχτες αξημέρωτες…ήρθε το νούμερό μου… καληνύχτα

Entry Filed under: Αναμνήσεις

Πες και εσύ μιά τσαχπινιά

Απαραίτητο

Απαραίτητο, (κρυφο)

Some HTML allowed:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Ψάξε:

Πρόσφατα Γραπτά

Κατηγορίες

Αρχείο

Syndication

Powered By

  • WordPress
  • Subscribe in Google Reader
  • Subscribe with Bloglines
  •  m monitor
  • banner2.gif
  • Add to Technorati Favorites
  • page counter
  • eXTReMe Tracker