νιότη

March 22nd, 2004

Η νιότη πονάει. Η νιότη πονάει πολύ. Γνωρίζει τόσα λίγα και θέλει τόσα πολλά. Θέλει την αγάπη. Μπορεί να ήταν και οι 2 τους καλοί μαθητές στο σχολείο, μπορεί να σπούδασαν, να πήραν πτυχία. Να έμαθαν απέξω τόμους και συγγράμματα και να πέτυχαν στις εξετάσεις του πανεπιστημίου, όμως ξέρουν ακόμα τόσο λίγα. Για την ασκητική της αγάπης ξέρουν τόσα λίγα.

Πιστεύουν ακόμα πως τους την χρωστούν, πως μπορούν να την απαιτήσουν, ακόμα και να την επιβάλουν. Να εξοργίζονται όταν δεν τους αγαπούν. Οταν δεν τους έχουν για το κέντρο του σύμπαντος κόσμου. Οταν δεν παρατούν για χάρη τους οτιδήποτε και οποιονδήποτε και ανα πάσα στιγμή.

Πιστεύουν πως δικαιούνται την ψυχή του άλλου. Μπορούν να γίνονται μπαρούτι και να εκδικούνται γι’αυτά. Λένε ακόμα αγάπη τον έρωτα, λένε έρωτα το “σε θέλω”, λένε πόνο τον θυμό, λένε “μου μάτωσες την καρδιά”¨τον πληγωμένο εγωισμό. προσπαθούν να γνωριστούν παίζοντας τυφλόμυγα.

Για σένα που είσαι μεγάλο ψέμα, που κρύβεσαι πίσω απο το δάχτυλό σου και ενίοτε πίσω απο δάχτυλα άλλων

Entry Filed under: Προσωπικά,Σκοτάδια,Άντε γαμήσου

Πες και εσύ μιά τσαχπινιά

Απαραίτητο

Απαραίτητο, (κρυφο)

Some HTML allowed:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Ψάξε:

Πρόσφατα Γραπτά

Κατηγορίες

Αρχείο

Syndication

Powered By

  • WordPress
  • Subscribe in Google Reader
  • Subscribe with Bloglines
  •  m monitor
  • banner2.gif
  • Add to Technorati Favorites
  • page counter
  • eXTReMe Tracker