αποσπάσματα ΙΙ

January 24th, 2004

Χτές νόμιζα πως μ’ έπιασε ότι χειρότερο απεχθάνομαι.

Ζήλια και κτητικότητα. Αλλά δεν ήταν αυτό. Ήθελα απλά να πειστώ πως μπορείς να ξεπεράσεις τα όριά σου. Έγινα απαίσιος, απαίσιος, πιο απαίσιος απ’ ότι ήσουν κάποτε εσύ. Ήθελα να σε κάνω να ξεκολλήσεις ή, να με σιχαθείς και να τελειώνει.

Πρέπει να σου μίλησα πολύ, πάρα πολύ κι άντεξες.

Πρέπει να ήμουνα αισχρός, αισχρός κι άντεξες.

Πρέπει να ήμουνα αδύναμος, αδύναμος και με δέχτηκες.

Πρέπει να είχα αποκοπεί κι ακολούθησες.

Μα όταν βρήκα τη δύναμη να δώσω τέλος, μου μίλησες. Είπες πως δεν υπάρχει τέλος, τέλος κι αρχή τ’ αυτό. Τώρα ξέρω πως είσαι ο πιο φανταστικός άνθρωπος. Έχεις τεράστια δύναμη. Τώρα ξέρω ότι ξέρεις. Δε σε φοβάμαι μη κυλήσεις. Αφού μπόρεσες να ταπεινωθείς, αφού μπόρεσες να κυλιστείς, αφού χτύπησες και συ στο μαχαίρι, δε σε φοβάμαι πια. Πάνπολλες νύχτες μ’ έχεις ξεπεράσει.

Δεν έχει σημασία που σου δόθηκα πρώτος εγώ, Δεν έχει σημασία που δε μπορώ να πάω μ’ άλλη γυναίκα πια. Δεν έχει σημασία τίποτα πιά. Ήταν απαραίτητο να γίνει και είναι φανταστικό. Αυτό σίγουρα δεν τόχω ξαναζήσει. Ή αν το έζησα δεν το θυμάμαι. Κι ήσουνα δίπλα.

Σήμερα κερδήθηκε ένας άνθρωπος.

Δεν τον κέρδισα εγώ, κερδήθηκε από μόνος του.

Εγώ αυτόν τον άνθρωπο τον έχασα.

Όμως εγώ το θέλησα να κερδηθεί.

Entry Filed under: Κάπου σε ξέρω

Πες και εσύ μιά τσαχπινιά

Απαραίτητο

Απαραίτητο, (κρυφο)

Some HTML allowed:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Ψάξε:

Πρόσφατα Γραπτά

Κατηγορίες

Αρχείο

Syndication

Powered By

  • WordPress
  • Subscribe in Google Reader
  • Subscribe with Bloglines
  •  m monitor
  • banner2.gif
  • Add to Technorati Favorites
  • page counter
  • eXTReMe Tracker