zeitgeist II

March 16th, 2009

Βρήκα δικαιολογία μιά ίωση και κάθισα στο σπίτι. Δεν έχω δουλειά να πάω, δεν είναι τέτοια η δικαιολογία μου. Άνοιξα το βιβλίο που πήραμε με τον Μάη από το Βόλο το καλοκαίρι σε μιά τριήμερη επιστροφή από την Αθήνα. Πως αλλάξαν οι καιροί ρε φίλε, παλιά αγοράζαμε μισιακά πακέτα τσιγάρα, τώρα το γυρίσαμε στα βιβλία.

Έπιασα και την κιθάρα να την κανακέψω, την έχω παρατήσει και αυτή μαζί, σαν την πλειονότητα των θηλυκών τριγύρω μου. Ασχολούμαι με σκέψη, με επιλογές, με διαπραγματεύσεις. Ο λαιμός μου έχει κλείσει και είναι όλα τόσο βολικά. Δεν σηκώνω τηλέφωνα όσο και αν μου αρέσουν τα κομπλιμέντα που αφορούν την φωνή μου.

Περιμένω να με πάρεις εσύ μόνο να σε ακούσω να μου λες πως όλα θα πάνε καλά και πως δεν τρέχει τίποτα, να φροντίσω να χαμογελάω. Το κάνω συχνά και μόνο όταν σε σκέφτομαι. Συχνά. Άλλες φορές σε ξεχνάω για μέρες και ξαφνικά, τσούπ εμφανίζεσαι και όλο με πικραίνει η απόσταση και η αλλαγή και η κατάσταση και, και, και. Πέρασαν και τα γενέθλια σου και δεν ήμουν εκεί, πρώτη φορά μετά από χρόνια, να σου σκάσω 2 φιλιά, να σε βλέπω να μεγαλώνεις, γιατί την αλλαγή σου την ακούω μα ήθελα κιόλας να την ζω.

Entry Filed under: Προσωπικά,Αποκαλύψεις,Βγάλε άκρη

7 Τσαχπινιές Πες και εσύ μιά τσαχπινιά

  • 1. Darthiir the Abban  |  March 17th, 2009 at 10:47

    Ώχ ωχ…
    Περαστικά…

  • 2. superxtreme  |  March 17th, 2009 at 13:38

    xekola…. h gurna… alla mhn meneis meteoros….

    me kaneis k epanalambanomai… k xeroume k oi duo pos den xreiazetai

  • 3. Nina  |  March 18th, 2009 at 01:18

    Ax..στο Ανόβερο είχε μια ωραία μπυραρία Zeitgeist…
    Σχεδόν ωραία αλλα πήγαινα γιατί εκεί μαζεύοντουσαν όλοι.

    Πάντα θα σου λείπει κάτι και πάντα θα παλεύεις με ένα κομμάτι του εαυτού σου.

    Διάλεξε τι θες να σου λείπει και τι μπορείς να παλέψεις στον καθρέπτη σου.

  • 4. Ιoulita  |  March 18th, 2009 at 11:21

    Σκέφτομαι από χτες τι μου άρεσε πιο πολύ σε αυτό που έγραψες, γιατί κάτι ήθελα να σχολιάσω και δεν ήξερα τι ήταν αυτό που με κέντρισε…Ήταν το “…..να σε βλέπω να μεγαλώνεις….”. Θεέ μου, πόσο όμορφο είναι αυτό που νιώθεις…! Κράτα το, τραγούδα το, γράψτο, δείξτο με όποιον τρόπο και προχώρα, είτε μπρος είτε πίσω. Αλλά προχώρα. Τον χρόνο δεν μπορείς να τον γυρίσεις πίσω, ούτε να τον κυνηγήσεις.

  • 5. kiara  |  March 19th, 2009 at 18:13

    :(:)

  • 6. Mαρία  |  March 20th, 2009 at 21:07

    ” Μη λησμονάς το φλογισμένο μονοπάτι
    και το φλεγόμενο ταπέτο του.
    Ό,τι μας καίει δε μας πεθαίνει
    όχι, πώς να σου το πω; ”

    Σ.Β.

  • 7. fei  |  March 21st, 2009 at 19:44

    αρχικα περαστικα!
    δευτερον ”σε βλέπω να μεγαλώνεις, γιατί την αλλαγή σου την ακούω μα ήθελα κιόλας να την ζω. ”
    μαλλον μιλας για το μελλον μου….δε ξερω
    let s see
    να σε προσεχεις

Πες και εσύ μιά τσαχπινιά

Απαραίτητο

Απαραίτητο, (κρυφο)

Some HTML allowed:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Ψάξε:

Πρόσφατα Γραπτά

Κατηγορίες

Αρχείο

Syndication

Powered By

  • WordPress
  • page counter
  • eXTReMe Tracker