ντεμέκ
August 19th, 2009
Θέλω να γελάς και να ντρέπεσαι.
Να με κοιτάς σαν να μην υπάρχει αύριο.
Θέλω μεγάλες μέρες και μεγαλύτερες νύχτες, μαζί σου δε μου φτάνει το 24-ωρο.
Θέλω να καταπίνουμε χιλιόμετρα.
Θέλω ταξίδια, σαββατοκύριακα, ποδήλατα, φουστάνια, πάρκα, ενήλικες χαρές και παιδικές σκέψεις.
Όλα μου τα θέλω συνοψίζονται σε ένα.
Θέλω εσένα μόνο.
Θέλω να ξαπλώσω δίπλα σου.
Nα ποτίσω το κορμί μου με το δέρμα σου,
να μυρίσω τον ήλιο στο χάδι σου,
να ‘σαι εδώ. Διαθέσιμη.
Είναι ακόμα Τετάρτη.
Εσένα σε έχω βάλει στο μυαλό.
Εμένα δεν με νοιάζει, αρκεί μα μην με βάλω στα πόδια.
Entry Filed under: Προσωπικά
3 Τσαχπινιές Πες και εσύ μιά τσαχπινιά
1. Niki | August 21st, 2009 at 8:18
Μερικές φορές ο τίτλος ξεπερνά το περιεχόμενο.
Διαβάζοντας θυμήθηκα έναν άλλο ωραίο τίτλο “Τα όμορφα χωριά, όμορφα καίγονται” και συμπληρώνω… είτε είναι Τετάρτη είτε Παρασκευή.
2. Buddha | August 26th, 2009 at 10:41
Έτσι που σε διαβάζω μάλλον άλλος πρέπει να πάρει τα μούτρα του και να πάει εκεί που….ξέρει;….πρέπει;…..
3. τέλσον | August 26th, 2009 at 12:19
λολ@Buddha, εσύ το είπες αυτό το πρέπει ή σου ξέφυγε;
Νίκη μου, άλλο οι τετάρτες (στην Σουηδία τις αποκαλούν “μικρό σάββατο”) και άλλο οι παρασκευές… την παρασκευή έχεις το “ούφ, πάει και αυτό” του τέλους.
Πες και εσύ μιά τσαχπινιά
Some HTML allowed:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
Trackback this post | Subscribe to the comments via RSS Feed